datum: 11-04-200



Goedendag allemaal,

Bram zijn Dakarmissie is voor 100% geslaagd!

Op vrijdag 6 april 2007 vertrokken Hans en ik naar Dakar. Na drie keer geland en gestegen te hebben (we hadden nog een tussenstop in Porto, daarna in Lissabon en eindelijk in Dakar), kwamen wij om 2.30uur aan in Dakar (lokale tijd, 2uur vroeger dan in Nederland). We hebben een taxi genomen naar het hotel en daar kwamen we om 3.30uur aan (voordat je namelijk het land in komt en een taxi geregeld heb, ben je zo een uur verder.)

Het hotel bestond uit hutten/huisjes. De foto's daarvan staan op de site.

Zaterdagochtend 7 april 2007: De dag van de finish!
Om 9.00uur vertrokken alle aanwezige familieleden van de deelnemers met een bus naar het Lac Rose. We reden dwars door de stad Dakar. Wat een drukte en chaos. Je ziet alles door elkaar rijden en toeteren. Bussen volgeladen met mensen, en vaak zelfs hangend buiten aan de bus, paard (of ezel)wagens, scooters en alles wat zich voortbeweegt met een motor bevindt zich op de weg. De ringweg is een tweebaans weg, maar wordt door de bevolking gebruikt als driebaans en soms zelfs vierbaans. We hebben onze ogen uit gekeken.

Bij Lac Rose aangekomen stapten we over op een vrachtwagen. Deze reed ons een rondje om Lac Rose en door de duinen naar de Finishplek. Onderweg werd er nog regelmatig gestopt om foto's te maken van de omgeving. Het Lac Rose is Rose omdat het heel zout is. Er wordt dus ook zout gewonnen. Men schept het van de bodem en leggen het zout in kleine bootjes. Langs het meer liggen overal bergen zout. Zodra wij stopten kwamen er overal kinderen vandaan en verkopers van allerlei spullen. Cristel (de dochter van Bart Franssen) had een broodje bij haar en gaf dit aan een klein jongetje. Hij was zo blij daarmee!. (ook foto's hiervan op de site)

Bij de Finish was het bivak opgezet, dus we konden in de tent zitten wachten totdat de deelnemers kwamen. Het was warm, maar mooi. Na ongeveer een uur kwam de eerste motorrijder voorbij zoefen. Iedereen kwam namelijk één keer langs om nog een rondje om Lac Rose te rijden en daarna konden ze finishen.

Al snel kwam Bram voorbij scheuren. De adrenaline gierde door mijn lichaam om hem weer zo dicht bij te zien! Nog even en hij komt over de finish en dan kan ik hem weer beet houden (om daarna nooit meer los te laten) Het gevoel toen hij over de finish kwam is niet te omschrijven. Alles om je heen verdwijnt, camera's zie je niet meer (in mijn geval ook auto's niet) De omhelzing is zo mooi en fantastisch en gelukkig heeft Hans dit op film vast kunnen leggen.

Bram heeft Lac Rose gehaald!!!. Alle kilometer heeft hij kunnen rijden van Parijs t/m Lac Rose ondanks alle technische problemen die hij gehad heeft. Hij heeft nooit opgegeven! Iedereen omhelsde en omarmt elkaar, iedereen feliciteert iedereen! Zo'n mooie sfeer aan het Lac Rose. Super!! Ik ben apetrots op Bram, zoals hij gereden heeft, TOP!!

Toen iedereen binnen was gekomen en iedereen weer een beetje bij besef kwam, werd er gegeten in het bivak! Heerlijk! Om het bivak heen zaten allemaal verkopers en zodra je maar over het lintje kwam wat gespannen was, hingen ze om je heen. Na het een en ander gekocht te hebben (de mensen waar ik bij kocht heb, hadden een top dag, want afdingen is niet mijn sterkste kant en zeker niet als er vanachter de rug van de moeder kleine, lieve kinderogen je aankijken) moesten wij al weer snel naar de vrachtwagens waarmee wij terug naar het hotel gebracht werden. Weer verwijderd van Bram! Bram moest het laatste stukje liaison nog met de motor afleggen. Dat betekende dat hij met de motor dwars door de stad Dakar moest rijden. Ik hield mijn hart vast!

Maar gelukkig al snel kwam Bram het terrein van het hotel oprijden en was Dakar echt klaar voor hem! Bij het zwembad van het hotel werd er nog een feest gegeven voor iedereen en om 24.00 uur vond de uitreiking plaats! Van het team Flying Dakar (team Bart Franssen) kreeg Bram de Pechvogel beker. Een joekel van een beker ter beschikking gesteld door Kees van de Ven die 5 keer Le Touquet heeft gewonnen. Er werd luid gejuicht toen Bram naar voren kwam: BRAMMETJE!!

Wie had dit nu ook verwacht! Na alle technische problemen in het begin van de rally. Dat je zelfs midden in de woestijn je achterbrug kan vervangen en dan alsnog de dagoverwinning pakken! Bram bleef doorgaan, gaf niet op en bleef zelfs glimlachen. Ook de weinige uren slaap kregen hem er niet onder. Bram was helemaal in zijn element daar in de woestijn.

Bram vertelt veel mooie verhalen van alle belevenissen en langzaamaan komt het besef wat hij nu eigenlijk gepresteerd heeft!

Twee dagoverwinningen!
Bram heeft op dag 7 het FMA Klassement gewonnen (het klassement voor solorijders) en op dag 8 is hij als tweede geëindigd in het FMA klassement!!
Op dag 13 heeft hij het overall klassement gewonnen, dus dat is van alle teams.
In het eindklassement is hij in het FMA klassement 4e geworden en in het overall klassement 10e!!
Goed hè!!!

Onderweg heeft iedereen elkaar geholpen en Bram heeft ook veel service gekregen van het team van Bart Franssen. Wim Verbruggen en Ruud Franssen reden met de service truck ook hard door de woestijn om alle teamleden te kunnen voor zien van benzine en gereedschap en nog veel meer.

Iedereen bedankt voor het enthousiast volgen van Bram in de woestijn. Volgende week zullen de afleveringen gaan beginnen van topspeedtv en zal er op Eurosport ook een aflevering volgen over de Heroes Legend (data nog onbekend) Blijf de site www.bramnaardakar.nl in de gaten houden en jullie horen nog over het FEEST wat gegeven gaat worden.


We houden jullie nog op de hoogte!

Bedankt en tot Ziens!

Bram en Wies