datum: 03-04-2007

Helaas heb ik momenteel geen contact met Bram. Hij heeft waarschijnlijk geen bereik. Maar gelukkig heeft Martin Utberg een verhaal geschreven over maandag 2 april 2007 op zijn site www.topspeedtv.nl (onder het hoofdstuk Weblog) Uit zijn verhaal heb ik enkele stukjes gepikt/gekopiërd. Dus Martin bedankt!

Hieronder zijn verhaal:

Via een omweg naar Mauritanië
Vandaag werd helemaal in beslag genomen door de reis van Marokko naar Mauritanië. We zouden eigenlijk via de befaamde muur de grens passeren, maar de organisatie heeft besloten dat we via een andere route het land inkomen. Een lange tocht helemaal over de weg langs de kust.


De truck van Bart Franssen

Omdat er te veel voertuigen zijn met technische problemen en er daardoor een aantal laatkomers zijn, kunnen we niet in één konvooi de grens bij de muur passeren. Een team alleen zou te veel problemen kunnen krijgen bij de grens en daarom heeft Hubert Auriol besloten om een alternatieve route te kiezen die alle deelnemers de kans biedt om vóór de grens aan te sluiten. Dit is precies wat mij vooraf al aansprak bij de Heroes Legend; men gaf toen aan dat het hoofddoel was om samen aan te komen in Dakar en met de hulp die men onderweg aan onszelf en aan andere deelnemers met een mankement heeft geboden, heeft de organisatie dit streven meer dan bewezen. Niemand klaagde dan ook bij de beslissing, omdat de loyaliteit aan de groep in deze rally erg hoog is.


Huub, Arthur en Steef

We zakten af langs de kustweg via de plaatsen El Ouatia, Tarfaya en Laayoune richting Dakhla en kwamen om half tien aan in het bivouac. Op het moment dt ik dit schrijf zijn de trucks er nog niet. Ze worden om omstreeks 11.00 uur verwacht. We kunnen dus nog niet gaan slapen omdat onze tentjes in de Yamaha truck liggen. Omdat Bram met ons is meegereden, hebben we al onze spullen in de truck geladen. Ik hoop dat we nog een beetje slaap kunnen vatten vanacht.


Onderweg maakten we vrienden

We waren strikt geïnstrueerd om op het stuk tussen Laayoune en Dakhla niet van de weg af te gaan, omdat daar nog mijnen liggen. Dat stuk is een soort niemandsland waar je naast de weg ook helemaal niets ziet. De ervaring om in een mooi land door zo’n gebied te rijden is vreemd en de tegenstrijdigheid daarvan is onbegrijpelijk.


Een militaire post onderweg


Wij hadden deze reis Bram van der Wouden mee aan boord. Het was ons vooraf al opgevallen hoe goed Bram zijn avontuur had voorbereid en ook tijdens de reis blijkt dat hij vol passie en goed georganiseerd zijn droom waarmaakt. Bram wordt gesponsord door heel veel mensen in de club van 50 die hij heeft opgericht en hij is vastbesloten om al deze mensen waar voor hun geld te geven. Ingesloten tussen camera’s genoot Bram ook van deze rit. Hij heeft zich door veel technische probleempjes aan zijn motorfiets tijdens de eerste dagen heen geslagen en is op weg naar zijn eerste aankomst in Dakar. Volgend jaar gaat hij zeker weer mee en hoopt dan genoeg ervaring op te hebben gedaan voor de grote “Dakar”. Ik voorspel dat het hem gaat lukken.


Bram van der Wouden ingebouwd tussen camera’s achterin de auto